Naar hoofdinhoud
MakeaLabel

Productie

Wat is een tech pack? Inhoud, nut en checklist

· 8 min lezen

Vraag tien fabrieken om een offerte zonder tech pack en je krijgt tien verschillende producten terug. Het tech pack is het document waarop een fabriek letterlijk produceert. Hieronder lees je wat erin hoort, hoe het fouten voorkomt en hoe je begint als je er nog geen hebt.

Wat is een tech pack precies?

Een tech pack is de technische blauwdruk van één kledingstuk. Geen sfeerbeeld en geen merkverhaal, maar meetbare specificaties: afmetingen, materialen, kleurcodes, stiksels, labels en verpakking. Het is het enige document waaruit een fabriek jouw product kan namaken zonder jou erbij.

Vergelijk het met een bouwtekening. Een aannemer bouwt niet op een foto van een mooi huis, hij bouwt op maten en materialen. Een kledingfabriek werkt precies zo. Alles wat jij niet vastlegt, vult iemand anders in, meestal de operator die dat model als laatste onder handen had, volgens de standaard van die fabriek.

Elk model krijgt zijn eigen tech pack. Eén document voor een hele collectie werkt niet: een hoodie en een t-shirt hebben andere meetpunten, andere stof, andere trims en een andere afwerking.

Waarom voorkomt een tech pack productiefouten?

De meeste misgelopen producties komen niet door een slechte fabriek, maar door een onvolledige opdracht. Een mouw die twee centimeter te lang is, een neklabel dat scheef zit, een blauw dat net niet jouw blauw is: dat zijn geen ongelukken, dat zijn open vragen die iemand voor jou heeft beantwoord.

Een tech pack sluit die vragen op drie momenten tegelijk af. Bij de offerte, omdat een fabriek pas serieus kan rekenen als ze weet welke stof, trims en afwerking je wilt. Bij het sample, omdat de fabriek dan maakt wat er staat in plaats van wat ze denkt dat je bedoelt. En bij de bulk, omdat het tech pack het document is waartegen de kwaliteitscontrole meet.

Daarnaast is het je bewijsstuk. Wijkt een levering af, dan gaat het gesprek over een meetbaar verschil in plaats van over een gevoel. Zonder specificatie is er geen norm, en zonder norm bestaat er geen afkeur.

Wat staat er in een tech pack?

Dit is de basis die vrijwel elke fabriek verwacht. De hoofdstukken hierna gaan dieper in op de onderdelen waar het in de praktijk misgaat.

  • Technische tekening van voor- en achterzijde, met uitvergrote details
  • Maattabel per maat, inclusief meetpunten en toleranties
  • Stof: samenstelling, GSM, structuur en afwerking
  • Trims: ribboord, garen, ritsen, koorden, tunnelband en knopen
  • Kleurcodes in Pantone, per onderdeel
  • Prints en borduring: plaats, formaat, techniek en aangeleverd bestandsformaat
  • Constructie: naadtypes, stiksels en verstevigingen
  • Labels: neklabel, waslabel en maatlabel, met materiaal, formaat en plaatsing
  • Verpakking: vouwwijze, polybag, hangtag, aantal per doos en doosmarkering
  • Versienummer en datum op elke pagina

Waarom is de maattabel het hart van je tech pack?

Van alle onderdelen gaat de maattabel het vaakst mis. Een maat is pas een specificatie als erbij staat waar je meet. 'Borstwijdte 56' is een aanname; 'borstwijdte 56 cm, plat gemeten, één centimeter onder het armsgat' is een instructie.

Leg per maat het maatverloop vast (de sprong tussen S, M en L) en geef per meetpunt een tolerantie op. Textiel is geen metaal: een halve tot één centimeter afwijking is op de meeste punten normaal en werkbaar. Staat die marge niet in je document, dan discussieer je achteraf over elk afzonderlijk stuk.

Beoordeel je pasvorm daarom nooit op één maat. Een model dat in M perfect zit, kan in XL alsnog scheef vallen omdat het verloop niet klopt. Laat bij voorkeur twee of drie maten samplen.

Hoe leg je stof, trims en kleur vast?

Een stof beschrijf je met minimaal drie gegevens: samenstelling (bijvoorbeeld 80% katoen / 20% polyester), gewicht in GSM en het type breisel of weefsel. GSM bepaalt hoe zwaar en stevig je product aanvoelt: t-shirtjersey ligt doorgaans tussen 180 en 260 GSM, hoodiefleece begint bij ongeveer 320 GSM en loopt door tot ver daarboven.

Trims worden het vaakst vergeten en zijn juist het meest zichtbaar: het ribboord van boord en manchetten, het garen in kleur én dikte, de rits met merk en tandmaat, het koord met de eindstukken en de tunnelband. Noem per trim het materiaal, de kleur en de plaats.

Kleur leg je vast in Pantone, per onderdeel, dus ook voor het garen en het ribboord. Vraag daarnaast om een lab dip: een fysiek geverfd staaltje ter goedkeuring voordat de stof in productie gaat. Kleur beoordelen op een scherm gaat vroeg of laat mis.

Hoe leg je constructie, labels en verpakking vast?

Bij constructie noem je de naadtypes en de afwerking: overlock, coverstitch, dubbele stiksels op de belastingpunten, bindings in de nek. Geef ook aan waar je verstevigingen wilt, zoals schoudertape of een driehoekje bij de kap, en welke steekdichtheid je verwacht.

Labels zijn drie verschillende dingen: een neklabel (geweven, geprint of als heat transfer), een waslabel met samenstelling en wasvoorschrift, en soms een los maatlabel. Zet van elk het materiaal, het formaat en de plaatsing in millimeters erbij.

En dan de verpakking, het hoofdstuk dat bijna niemand invult: hoe wordt het stuk gevouwen, komt er een polybag omheen, waar hangt de hangtag, hoeveel stuks gaan er in een doos en wat staat er op die doos. Wie dit overslaat, krijgt het zoals de fabriek het gewend is, en dat is zelden zoals jouw webshop of retailer het nodig heeft.

Wat is een tech pack níét?

Drie documenten worden er regelmatig mee verward. Ze zijn alle drie nuttig, maar geen van drie is een productieopdracht.

  • Een moodboard toont de sfeer en de richting van je merk, niet de maten.
  • Een ontwerpschets laat de vorm zien, maar zegt niets over stof, constructie of afwerking.
  • Een referentiekledingstuk ('maak het zoals deze') helpt enorm, maar de fabriek moet er nog steeds maten en materialen uit afleiden, en jouw versie wijkt vrijwel altijd op tien of meer punten af.

Welke fouten zie je het vaakst in een tech pack?

  • Maten zonder meetpunten of zonder toleranties.
  • Meerdere modellen in één document, waardoor niemand meer weet welke revisie waarbij hoort.
  • Kleuren in RGB of als 'donkerblauw' in plaats van in Pantone.
  • Logo's aangeleverd als JPG; voor zeefdruk en borduring is een vectorbestand nodig.
  • Geen versienummer, waardoor de fabriek op een verouderde revisie produceert.
  • Print- en labelspecificaties wel, verpakkingsinstructies niet.

Hoe gedetailleerd moet het zijn?

Zo gedetailleerd als het risico dat je loopt. Een basic tee met één printlocatie heeft aan een paar pagina's genoeg; een gevoerde jas met ritsen, zakken en voering vraagt al snel het dubbele.

Praktische regel: twijfel je of de fabriek een detail zelf goed invult, dan hoort het in het tech pack. Zet op elke pagina een versienummer met datum en houd een korte revisiehistorie bij. Bij de tweede sampleronde vliegen de bestanden heen en weer, en het duurste misverstand in kledingproductie is produceren op v1 terwijl v3 is goedgekeurd.

Kun je starten zonder compleet tech pack?

De meeste merken die bij ons binnenkomen hebben geen tech pack. Ze hebben een idee, een paar foto's en soms een kledingstuk dat qua pasvorm in de buurt komt. Dat is genoeg om te beginnen.

In de intake lopen we je model punt voor punt langs: welk product, welke stof en GSM, welke pasvorm, welke branding en welke aantallen. Wat je aanlevert aan schetsen, referentiebeelden en voorbeeldkleding vertalen wij naar technische ontwerpen waarmee de fabriek kan werken, tech pack support zit bij onze kledingproductie inbegrepen.

Het sample is daarna de controle op dat document; verplicht is het niet, maar wij raden het aan en maken het standaard eerst. Je beoordeelt fysiek wat er is vastgelegd, geeft schriftelijk en per punt feedback, en na jouw akkoord gaat de bulk draaien. Het goedgekeurde exemplaar blijft daarbij de referentie waartegen de productie wordt gecontroleerd. Hoe zo'n sampleronde precies verloopt, staat in ons artikel over een kleding sample aanvragen; het proces eromheen (van stofkeuze tot kwaliteitscontrole) staat in de productiegids.

Hoe ga je van tech pack naar een offerte?

Heb je al een tech pack, stuur het dan mee bij je offerteaanvraag. Dan krijg je een prijs die ergens op slaat in plaats van een bandbreedte met marge voor onzekerheid. Heb je er geen, stuur dan wat je wél hebt: schetsen, foto's, een referentiestuk en de aantallen die je in gedachten hebt.

Wij produceren vanaf 10 stuks per model met onze eigen afdelingen in vaste fabrieken in Turkije, Italië, Portugal en China, zonder agenten of handelaren ertussen. Je krijgt binnen 1 werkdag een offerte terug, met de specificaties die we samen hebben vastgesteld erbij.

Veelgestelde vragen

Voor een eerste indicatie niet, voor een scherpe prijs wel. Zonder specificaties rekent een fabriek met aannames en dus met extra marge. Bij MakeaLabel kun je starten met schetsen, foto's of een referentiekledingstuk; het technische document maken we in de intake samen compleet.

Allebei komt voor. Merken met een eigen designer leveren het zelf aan, startende merken laten het maken door een freelance tech designer of door hun productiepartner. Bij ons zit tech pack support in de productie inbegrepen. Vraag altijd expliciet of het document van jou blijft en of je het mag meenemen.

Een PDF is de standaard om te versturen, met de maattabel daarnaast als spreadsheet zodat de fabriek de maten kan overnemen zonder ze over te tikken. Logo's en prints lever je als vectorbestand aan, voor zeefdruk en borduring is een JPG onbruikbaar.

Eén. Elk model heeft eigen meetpunten, eigen trims en een eigen revisiegeschiedenis. Meerdere modellen in één document is de snelste manier om een oude revisie in productie te krijgen.

Klaar om te starten?

Deel je specs en we sturen binnen 1 werkdag een transparante offerte, geen verborgen kosten.

Vragen? App ons